Ik doneer moedermelk aan andere mama’s

| | ,

Mijn borstvoedingsavontuur begon eind mei 2016, ik besloot het een kans te geven. Na een moeizame start, pijnlijke stuwing, een piranha aan mijn tepel en een fikse borstontsteking ging het ons steeds makkelijker af! Mijn productie was hoog, eigenlijk heel hoog! In een kolfbeurt kolfde ik zo 300 tot 400 milliliter. De melk die ik op werkdagen kolfde kreeg Jip de volgende werkdag en ik had standaard één a twee voedingen “over” op een dag. Mijn vriezer raakte steeds voller en ja, aangezien deze niet alleen voor mijn melk bestemd was, gooide ik ook wel eens wat weg. Ik had zoveel dat ik niet wist wat ik er mee moest! Ik kolfde heel makkelijk en daarnaast voedde ik ook nog gewoon aan de borst.

Een vriendin attendeerde mij erop dat je ook melkdonor kon worden. Ik heb mij hier in verdiept, maar ik vond het te bewerkelijk om voor prematuurtjes te gaan kolven. Hier zaten zoveel eisen aan, dit zag ik naast mijn werk en moederschap niet zitten! Het uitkoken en alle regels die er aan vast zaten in combinatie met het ontdekken van het moederschap vond ik geen goede combinatie! Mijn vriendin vertelde mij dat ik mij kon aanmelden via moedermelkdonorpagina’s op Facebook. Ik had dit opgezocht en meldde mijzelf aan als melkdonor. Het was een besloten pagina waar je eerst een aantal vragen moest beantwoorden. Dit ging voornamelijk over je levensstijl en gezondheid. Ik werd al snel toegelaten, in eerste instantie vond ik het heel vreemd! Mijn melk, onze melk, dat naar een ander kindje zou gaan dan naar mijn eigen zoon. Ik zou mijn eigen kinderen nooit donormelk geven, maar dat terzijde.

Ik plaatste een bericht dat ik melk wilde doneren en al snel werd hier op gereageerd. De moeders vochten als een leeuwin voor borstvoeding voor hun kinderen. Ze zaten er boven op, ik vond dit een hele vreemde gewaarwording. Ze vochten elkaar nog net niet de tent uit, want een gunfactor was er op dat moment niet echt bij! Wat vrouwen allemaal vroegen en deden voor de melk verbaasde mij echt! Al snel had ik een klik met een andere moeder bij ons uit de buurt. Zij kwam elke twee weken melk bij mij ophalen voor haar dochter. Voor het gemak noem ik haar moeder X. Dit meisje was al iets ouder en wilde niets anders drinken dan moedermelk. Het begon heel leuk, maar al snel voelde ik mij als haar melkleverancier. Omdat ik zoveel melk had gaf ik ook nog en andere moeder en haar zoontje melk. Zij had zelf een zware bevalling gehad en door het vele bloedverlies kwam de borstvoeding niet op gang. Ze was een diëtiste dus van alle ins en out op de hoogte wat voeding betreft. Toen moeder X mij vroeg of ze weer melk kon komen halen en ik haar zei dat dit net door een andere moeder was opgehaald, kreeg ik het verwijt dat haar dochter door mij nu geen melk had!

Door dit akkefietje heb ik besloten om moeder X niet meer te voorzien van melk. Haar dochter was tenslotte al bijna één jaar oud en het zoontje, baby M van de andere moeder was vier weken. Ik vond dat dit toch meer prioriteit had aangezien moeder X zelf wel wat produceerde maar niet voldoende om haar dochter te verzadigen. Baby M kreeg dankzij mijn melk toch moedermelk naar binnen. Door moeder X kreeg het doneren even een hele nare bijsmaak. Even voelde ik mij een ordinaire melkkoe. Gratis en voor niks je baby voeden met de inspanning van een ander. Gelukkig gaf de moeder van baby M mij wel de waardering waardoor ik het de moeite waard vond om te blijven doneren.

Ik maakte met de moeder van baby M de afspraak dat ik alleen nog voor haar zou kolven. Elke twee weken kwamen zij dus melk bij mij ophalen. Een week van te voren maakten wij een afspraak, zodat ik ook vijf tot zeven voedingen vers zou bewaren, aangezien je dit vijf dagen goed kan houden in de koelkast. Ze wilde ook graag de levende cellen van de moedermelk aan haar zoontje meegeven, na invriezen zijn deze helaas niet meer aanwezig. Vaak ging zij met 25 tot 30 voedingen naar huis. De flesjes die ze de keer ervoor had meegenomen kreeg ik weer terug en deze vulde ik opnieuw voor haar. Ik schreef op de flesjes welke melk ze als eerste moest geven, zodat baby M zijn eerst volgende voeding met een vers flesje melk kon beginnen! Na ruim negen maanden voeden liep mijn productie helaas enorm terug. Hierdoor heb ik de moeder van baby M gezegd dat ik haar niet meer kon voorzien van de melk die ze normaal van ons kreeg. Ik bleek opnieuw zwanger te zijn waardoor het kolven niet meer goed lukte. Ook besloot mijn kleine Jip zelf te stoppen met de borstvoeding!

Bij mijn tweede baby Cas heb ik mij opnieuw aangemeld via de Facebookpagina. Ik heb tijdens mijn borstvoedingsperiode een eenmalige donatie gedaan. Ik vond het doneren van melk supermooi, alleen had ik hier een positieve en een negatieve ervaring mee. Met twee kinderen en een huishouden vond ik het te zwaar om vaste donor te zijn. Na de eenmalige donatie om de vriezer te legen heeft Cas zelf regelmatig diepvriesmelk gehad. Dit heeft Jip eigenlijk nooit gehad! Ik heb twee kindjes op de wereld mogen zetten, maar vijf mondjes mogen voeden met de melk die mijn lijf  voor mijn mannetjes produceerde. En dat is echt wonderlijk! 

IRIS

Plaats een reactie