Ochtendrituelen en microdilemma's

Het is zondagochtend 08.10 uur als iets plastic-achtigs in mijn nek steekt. Voeten! Gelukkig stinken ze niet, het zijn namelijk de voeten van Captain America en volkomen onschuldig. Ik knipper met mijn ogen en kijk met het meest wakkere-oog om mij heen en zie dat ik inmiddels omringt ben door nog meer mannen: een Playmobil-politieman, een Ninja Turtle en een T-rex (geen idee of deze laatstgenoemde behoort tot het mannelijk geslacht, maar zie de "T"voor Testosteron, dus ja, mannelijk). Ik klap mijn luiken nog even dicht en een grijns verschijnt op mijn gezicht.

Mijn eigen partner van vlees en bloed is dit weekend naar Lowlands, dus had bedacht het bed voor mij alleen te hebben, maar ik heb het goed mis! Ons Malm-Ikea bed, gesteund en omringt door Malm-ladenkastjes is als een heus slagschip voor de jongens.

De lades, worden gebruikt als traptreden, en voilá het schip kan worden betreden. Niet alleen de jongens weten op het schip te klimmen, inmiddels heeft het speelgoed en de knuffels ook een abonnement op "mijn rust-schip"genomen.

Terug naar mijn ontwaak moment... waar ondertussen mijn rechter ooglid spontaan en flink wordt opengetrokken door twee kleine plakkerige vingertjes ("Ja jongen, had ik het nodig, een tijdelijke-ooglidcorrectie!?").

Enfin! Ik ben wakker 2 grote bruine kijkers en een op-en-neer-bewegende-speen kijken mij aan. "Hey mama, je bent wakker..." slist mijn kleine donderstraal vol enthousiasme. "Weet je wie ik ben? Ik ben Ninja-Go ...!". Netflixs Lego Ninja-Go staat aan, vechtgeluiden galmen door ons huis... ("Seriously?! Kon je nu niets beters verzinnen, Max...").

Het dringt tot mij door dat een nieuw tijdperk is geboren. Het tijdperk dat mijn zoontje inmiddels zelf uit zijn ledikant is geklommen inclusief slaapzak (benieuwd naar zijn tactiek..) en als een pinguïn, stapvoets zijn weg naar de woonkamer heeft gezet. Eigenhandig heeft Max zich ontfermd over de TV, de afstandsbediening en Netflix.

Normaliter zijn mijn partner en mijn liefzoon de baas over Netflix, maar die zijn er beiden niet, dus is junior de baas. Lego Ninja-Go it is!

Ik weet nog niet zo goed of ik nu blij moet zijn met dit "self-control-tijdperk", waarbij mijn 2 jarige peuter bepaald wat hij kijkt, terwijl ik nog aan het slapen ben. Hmmm...ik voel een koffiemomentje aankomen met mijn mede-moederinnen. Op naar nieuwe inzichten en ervaringen.

Op doordeweekse ochtenden krijg ik hulp van Zazu Sam de Slaaptrainer in de vorm van een schaap. Echt een aanrader! Beide jongens mogen er pas uit als de schaap zijn ogen heeft geopend en "Meeeeehhhhh...blert". Eerder gaan ze er niet uit (nog niet).'s Avonds stellen we de slaaptrainer in bepalen we hoe laat ze er uit mogen. Handy! (Slaaptrainer van ZaZu Sam Slaaptrainer, 42,95 Bol.com)

img_7639.jpg

Moet ik vanaf nu dan toch maar de slaaptrainer in het weekend aanzetten? Of laat ik mij wakker worden door plastic dino's, Playmobil en Captain America en ga ik voor tijdelijke ooglidcorrecties en gewelddadige Netflix achtergrondmuziek? Ach ja, die micro dilemma's.

Weer schiet ik in de lach als ik terugdenk aan het zondag ochtendritueel. Een stukje uit een toneelvoorstelling, met in de hoofdrol mijn eigen Ninja-Go......

img_7640.jpg

-X- Melanie

Liefmoeder van Alexander & mama van Maxwell (Ninja-Go)

Blogadmin1 Comment