Mijn vrouw is een hormoonmonster; hoe ga je daar nou als man mee om?! Een kijkje vanuit Erik!

Het vrouwelijk brein. Iets wat voor menig man een doolhof is zonder uitgang. Tel daar nog hormonen bij op en wij mannen zijn helemaal het spoor bijster. Zo ook ikzelf. Principelul eerste klas.


Niet luisteren naar je verstand

Terwijl ik diep van binnen weet dat ik er beter nooit tegenin kan gaan, lukt het mij zelden om me in te houden. Als ik iets vind, dan geef ik mijn ongezouten mening. Ik zeg liever achteraf sorry, omdat ik fout zit dan dat ik niets zeg. Dit is een recept wat in je relatie niet altijd op en top is. Vrouwen zijn namelijk gevoelsdieren en niet rationeel. Ondanks dat wij mannen dat weten, zullen we het nooit snappen. De onderliggende hints worden vaak vakkundig niet begrepen en als we later op onze flikker krijgen over wat er 23 dagen geleden is voorgevallen, zijn we dat allang vergeten en snappen we er niets van. Waarom zeg je dat dan niet op dat moment? Waarom ben je niet gewoon duidelijk? Legitieme vragen waarop vaak het antwoord volgt; “Je snapt dat zelf toch ook wel”. Gelukkig wordt er op een later moment toch altijd weer hard gelachen om deze momenten. Wij mannen zullen vrouwen nooit kunnen doorgronden en vrouwen zullen nooit snappen dat ze niets met een omweg van 375 km moeten laten weten. De directe benadering is naar ons toe juist. Andersom is de directe benadering juist alsof je met een lucifer bij een gastank staat. Niet doen dus!


Zwanger en hormonen

Tijdens de zwangerschap hebben veel vrouwen last van hormonen. Dit zou dat onderlinge verschil tussen man en vrouw extra versterken. Ik ben er wat hormonen betreft goed vanaf gekomen. Ik heb in 9 maanden tijd in totaal 3 discussies gevoerd die overstroomden van onredelijkheid. Dit werd later zelfs ook toegegeven door mijn vriendin. Een unicum en overwinning voor “de man”. Het woord hypocriet heb ik dan ook relatief weinig hoeven te gebruiken. Ik kon haar zelfs voor de grap hormoonmonster noemen. Topvrouw. Ik vierde van binnen al feest alsof ik kampioen was geworden. Maar toen was het zover.


Nooit te vroeg juichen

Mees was geboren en allebei waren we door het dolle. Ik ben voor veel zaken gewaarschuwd, zoals weinig slaap, vermoeidheid en opvoedtechnieken. Niemand heeft mij echter verteld dat een vrouw nog 9 maanden moet “ontzwangeren”. Ja mannen, dit is een heus begrip onder de vrouwen. Links werd gevraagd en zodra ik links deed, was het ineens rechts. Discussies volgden en er werden verwijten geroepen die zelfs het woord onredelijk overstegen. Wij mannen zijn simpel en vrouwen zijn complex. En hoe hypocriet vrouwen ook kunnen zijn. Ze weten het diep van binnen zelf ook wel.


Daphne heeft op die momenten vaak een veelzeggende grijns die eigenlijk erkent dat ze onredelijk is. Die blik spreekt boekdelen. Alsof het een kind is met haar mond vol chocola die je de vraag stelt of ie heeft gesnoept. “Ik weet het schat. Maar ik kan er echt niets aan doen”, volgt er dan. Ik schrijf dit natuurlijk vanuit het oogpunt van de simpele man himself. Maar wij mannen hebben het relatief gezien maar makkelijk. Het vrouwelijk lichaam ligt volledig overhoop qua hormoonstelsel. En dit trekt ook weer voorbij. Hoop ik althans. Vooral voor mijn vriendin. Maar ook een beetje voor mezelf. Als je zelf echter in staat bent om de discussie niet aan te gaan, wil ik je dit toch echt aanraden. Dat maakt het af en toe iets makkelijker! Al kunnen wij er na iedere discussie ook weer net zo hard om lachen. Hang in there bro’s!

ERIK

Papablog, blog, BlogRedactieComment