Bevallen in ongeveer 4 uur! What?!

Het was warm.. heel warm.. zeg maar gewoon HEET! En ja hoor, die mazzel had ik! 35 graden tijdens de uitgerekende datum! En toen bedacht ze ook nog dat ze nog geen zin had om te komen.. en oohh, wat duurt wachten dan lang! Daar lag ik hoor, met een ventilator en Netflix op de bank… Want die 100 graden buiten kon ik echt niet aan! Om nog maar te zwijgen over die varkens poten die ik had! Geen enkels, niks meer... en maar wachten. Wanneer zou ze dan eindelijk komen? Zucht, duurt lang! Toen mocht ik eindelijk gestript worden met 40+6, maar helaas hielp dat niets! Met 41+1 dag zou ik weer gestript worden en ik was er van overtuigd dat het daarna zou gaan beginnen! Ik stond op het punt om naar de praktijk te gaan en daar ging mijn telefoon, de praktijk: “Sorry, maar we kunnen je niet strippen. Er is al een bevalling aan de gang”. En dan doen ze dat dus ook ECHT niet. Ik was kwaad, zo kwaad! Ik heb eerst eens een kwartier keihard gejankt: “Weeeeer niehieet!”. Dus moest ik maar weer een dag zien te overleven. Plots werd ik ‘s nachts wakker om een uur of vier! Ik moest heel nodig poepen. ja echt! En 10 minuten later nog een keer, maar toen ik terugkwam van de wc had ik ineens heel veel krampen. Ik zei tegen mijn vent: “Dit voelt toch anders hoor!”. Dus hij zat gelijk rechtop en begon te timen (moest ik eigenlijk wel om lachen, want voor je gaat timen, ben je wel een tijdje verder!), maar liet hem zijn gang gaan en maar goed ook! De weeën waren gelijk om te 4 minuten van 1 minuut lang! Dus na een half uur heb ik mijn moeder gebeld en gezegd dat we dachten dat het begonnen was. Een kwartier later was ze er. Ze zei gelijk: “Ik ga die verloskundige maar bellen, want dit gaat veeel te hard!”.

Screenshot_29.png

Ik had een flinke weeënstorm en geen adempauzes er meer tussen! De verloskundige zou er binnen een uur zijn, maar dat leek wel een eeuwigheid! Toen ze er was (heel bijzonder trouwens, want een vriendin van ons was de verloskundige!) ging ze gelijk kijken hoever ik was! Al 6 cm!! Dat ging heel snel! Dus als de wiedeweer hebben ze alles klaar gezet en een half uur later had ik volledige ontsluiting! Ik mocht gaan persen! Maar dat ging niet heel vlot... Ze wilde het bochtje niet om, dus duurde het persen best lang! Ik leefde helemaal in mezelf en luisterde alleen naar wat de verloskundige tegen mij zei! Ogen dicht en volle focus! En ja hoor, na bijna anderhalf uur persen was ze daar! EINDELIJK!!! Onze mooie Juul!! Wat een wonder!! Om 8:35 geboren! Een bevalling van 4 uur! Maar 4 uur topsport! Ik zag er niet meer uit. Mijn kop was drie keer zo groot, mijn ogen puilden uit en waren rood van de bloeduitstortingen, maar het was het allemaal waard!! Mijn mooie meisje eindelijk in me armen!

Screenshot_31.png

Tot slot, bevallen doet pijn, heeel veel pijn! Maar oh, wat is het bijzonder en het is het allemaal waard (al zei ik daarna dat mijn vent pech had en dat het bij één kind zou blijven!)! We zijn weer even verder, dus daar ben ik wel weer op terug gekomen hoor! Wat wel vervelend was dat veel mensen om me heen zeiden: “Ah wat lekker maar 4 uurtjes!”. Maar voor mij waren het 4 uren terror, hel, gekkenhuis zonder geen pauze! Wat denk je, volledige ontsluiting binnen 2,5 uur!! Dat is niet niets.
Iedere bevalling is anders en iedereen beleeft het op zijn eigen manier! Maar thuis bevallen met mijn mama erbij, mijn liefde van mijn leven en dan ook nog eens een vriendin als verloskundige, maakten het bij elkaar erg bijzonderder! 
Ik kijk er nu op terug en denk alleen nog maar aan de mooie dingen en ik ben vooral trots dat wij vrouwen dit kunnen! 



Veel liefs



ANNE

InterviewsRedactieComment