Waarom een Gender Reveal Party (GRP)?! Hierom!

Ik was zelf nog nooit bij een Gender Reveal Party geweest, maar iedereen kent het onder tussen wel. Van die overgelukkige mensen die naast een taart of een ballon staan te springen. Ik vroeg me altijd af of deze mensen ook zo gelukkig waren geweest als die mooie taartvulling niet roze maar blauw was geweest of juist andersom. Maar toen ik zelf zwanger was, hebben mijn partner en ik toch gekozen om ook springend naast een taart te staan. En ik zal jullie uitleggen waarom.

 

Bij ons was het nooit een vraag of we het geslacht wilden weten. Mijn partner en ik zijn alle twee ontzettend nieuwsgierig, haha, en het leek ons ook veel handiger. De winkels zijn tegenwoordig ingericht het geslacht van je baby. Nu heb je ook leuk mintgroen of grijs, wat voor alle twee de geslachten kan. Maar wij wilden voor een meisje echt lekker roze en voor een jongen stoer groen.


Nog ver voor we de 20 weken echo hadden bereikt, stond er al een afspraak voor een gender echo. We hadden ons door vrienden en internet laten vertellen dat Jan de Koning uit Lunteren veruit het beste was. We wilden natuurlijk niet een heel feest geven om er zes weken later achter te komen dat er een klein foutje gemaakt was. Ja je leest het goed, zes weken later. Je kunt namelijk al vanaf 14 weken een genderecho laten maken. Super leuk natuurlijk zo’n extra echo! Meneer de koning deed het ontzettend leuk. Hij liet ons even genieten van het prachtige beeld van ons wondertje, waarna hij ons vroeg even weg te kijken. Twee seconden had hij nodig voordat hij lachend zei dat we weer mochten kijken. Pfffff, wat was het lastig zeg om niet te spieken. Nog geen 20 minuten later zaten we elkaar aan te kijken in de auto op de terugweg. De dichte envelop met het geslacht in mijn tas. We zijn gelijk door gereden naar de mevrouw die onze taart ging maken. We wilden zo snel mogelijk verlost worden van de verleiding.

gener reveal party.jpg

Het weekend er op was het dan eindelijk zo ver! We hadden de tuin en veranda van mijn ouders verdeeld in een blauw en een roze vak. De hele tuin kleurde in roze en blauw. Mijn vader had een groot springkussen geregeld voor alle kindjes die er bij zouden zijn. We hadden bergen hapjes en lekkere drankjes. Toen de mensen binnen kwamen druppelen, nam de spanning toe. En nu vragen jullie je vast af waarom? Het maakt toch niks uit of het een jongetje of meisje is? Als het maar gezond is, toch? Niks is meer waar! Maar man, wat wilde ik graag weten welk geslacht ons kindje had! Ik wisselde zo vaak van gedachten in de voorgaande weken. Eerst wisten we het zeker: het was een meisje. Maar later begonnen we toch te twijfelen. Het moment was daar. Na stapels cadeaus, lieve woorden, geweldige mensen en een hele boel gezelligheid waren we zo ver. Alle mensen met wie we dit speciale moment wilden delen hadden zich in het blauw of roze vak verdeeld. We pakten het mes en sneden alle twee tegelijk de taart door. “OMG, OMG, ik zie het al!’, was het enige wat ik uit kon brengen. Mijn vriend lachte en zei: “Kom doorsnijden!”. Samen haalden we een prachtig BLAUWE taartpunt omhoog! Iedereen begon blij te gillen en schreeuwen! En je raadt het al! Wij stonden blij naast onze taart te springen! Wat was ik gelukkig! Helemaal dol! Een! jongen!


Na een lange knuffel met mijn partner, begonnen alle blije felicitaties. Tot ik hard gehuil hoorde. “IK WIL HELEMAAL GEEN JONGEN!!”.  Ik zocht waar het geluid vandaan kwam en ik zag mijn kleine nichtje. Ze had zo gehoopt op een meisje! Haha, tja, bij kinderen is het even anders. Die hebben wel degelijk voorkeur en zijn niet bang om dit met de wereld te delen. Ik heb haar vast gepakt en een super dikke knuffel gegeven. Na wat kletsen en het benoemen van de positieve dingen van een jongen was ook zij blij met haar toekomstige kleine neefje! Jongens willen namelijk niet met haar poppen spelen of haar make-up lenen!


Alle mannen proosten met een blauw shotje! Ik vond het ontzettend bijzonder om tegelijk met al onze familie en vrienden er achter te komen of we een jongetje of meisje kregen. Veel persoonlijker dan in een koude ziekenhuiskamer, tegelijk met een spannende 20 weken echo. En op de vraag of ik ook zo had staan springen als het een meisje was geworden? Zeker weten! Het maakte niet uit wat het geslacht was! We zouden met allebei even blij geweest zijn, daar heb ik geen seconde over getwijfeld! Het ging juist om het samen ontdekken en de viering vàn het geslacht in de toekomstige familie!

KELLY