Een goede moeder zorgt ook voor zichzelf

“Een goede moeder zorgt niet alleen voor haar kind, maar ook voor haarzelf.”
Dan kan ik wel even aan de bak, bedacht ik me. Aangezien ik een uitstekende moeder wil zijn, zal ik uitstekend voor mezelf moeten gaan zorgen!

Naast mijn baan en gebroken nachten, moest ik om zien te gaan met mijn lage energielevel. Ik liep op m’n tandvlees, ik liep op m’n reserves, ik liep eigenlijk overal, behalve op rolletjes. Met wat ik had vermaakte ik mijn liefde R. en danste ik met Snoetje, maar daarna hield het wel zo ongeveer op.

 

In mijn zelfonderzoek naar de oorzaak van mijn energietekort, wees een analyse van mijn bloed uit dat er godzijdank op dat vlak niets mis met me was. Mijn schildklier functioneert ook prima, dus toen iemand “in de chakra’s” opperde dat de energiebanen in mijn lichaam best eens doorgesneden zouden kunnen zijn bij de plotselinge keizersnede, vond ik dat niet eens zo’n gekke gedachte?

Echter stelde mijn huisarts plots de vraag: “Heb jij misschien een traumatische bevalling gehad?” Waarna ik dacht; wie niet??? En ik antwoordde stoer: “Ach, wat is er nou traumatisch aan dat je na elke wee bang bent dat je bij de volgende dood gaat…?” M’n onverwachte tranen spoten nog net niet de ramen schoon, en de huisarts schreef stilzwijgend een verwijsbriefje voor een psycholoog…

In het verleden heb ik eens EMDR-sessie gehad. ‘Eye Movement Desensitization and Reprocessing, is een therapievorm voor mensen die last blijven houden van de gevolgen van een schokkende ervaring.’ Voor niks ernstigs verder hoor, maar het heeft me destijds goed geholpen. Kort uitgelegd: De “traumatische” herinnering zit op een plek in je hersenen waar het niet goed verwerkt is. Door middel van de combinatie van oogbeweging en manier van vragen stellen door de therapeut, haal je de herinnering uit die plek, en stop je deze op een plek in je hersenen waar het wel verwerkt is.

WIL. IK. NU.

Het is een redelijk populaire therapievorm geworden merkte ik al snel. Maar gelukkig kon ik nog vóór de zomervakantie ergens terecht.
Het professioneel luisterend oor, concludeerde dat mijn “alertheidsknop” aan is blijven staan. Nice! Zo visueel als dat ik ben ingesteld, zag en hoorde ik stante pede een felgekleurd oranje zwaailichtje bovenop mijn voorhoofd, waarvan de aan-uit-schakelaar met een plakbandje aan de bovenkant vastgeplakt, met daarop de tekst “NIET UITZETTEN”.
Weet je, normaal gesproken in een situatie van “gevaar”, gaat dus je “alertheidsknop” aan. Hierdoor ben je een kort moment gespitst en scherp gefocust op wat er gebeurt, zodat je lichaam en geest kunnen reageren (om te vechten, vluchten of te verstijven).
Door het verlies van de controle over mijn gezondheid, is mijn alertheidsknop aan- en niet meer uitgegaan, ondanks dat het “gevaar” is geweken. Prima. Let’s put the f*cking bastard out again!

And we did!

Nu dat gefixed was, kwam mijn volgende doel ter volledig herstel: Ontspannnnnnnnnnn.
En denk je nu ah! Yogasaunamanicuurtjepedicuurtjelekkerlunchenmetvriendinnen?

Nope!
Lees er alles over, de volgende keer!
Ciao! Liefs, Vanessa

BlogIsabel De vries