De ‘pré ’pubertijd en dan (ineens) staat ‘ie’ voor je deur

Ik heb weleens gekscherend tegen mijn zoon van 11  gezegd, toen we in de auto zaten of als we een programma keken waarin pubers te keer gingen tegen hun ouders, “Lieverd, dit ga jij toch niet doen he?, Je waarschuwt me wel hoor als je ‘erin’ zit”, “Tuurlijk mam!!.. dat ga ik nooit doen en nee, ik zit er nog niet in hoor… "We moesten hier beiden hard om lachen. De pubertijd dus..

Maar toch is deze fase ‘stiekem’ ons huis ingeslopen. Ik heb het gevoel alsof de tijd is weggevlogen, alsof ik met mijn ogen heb geknipperd. De tijd waarin we nog samen op de bank zaten en we tekenfilms keken, de tijd van oneindig kusjes geven, je hand vasthouden en je troosten, dat we naar speeltuinen gingen, dat je voor me in de bakfiets zat. Die tijd heeft plaatsgemaakt voor iets anders. De pubertijd….

IMG_1364.JPG

 ‘Vroeger’ kon ik nog een tas vol kleren voor je meenemen en vond je alles leuk. Tegenwoordig heb je je eigen smaak en vind je ‘Vingino’ kinderachtig, ik wist niet wat me overkwam, ik kon de kleding, hoe stoer ook, gewoon weer terug brengen naar de winkel. Nee, nu shoppen we in dezelfde winkels als je vader (ik schrik me dan ook de ‘rambam’ als ik moet afrekenen). Je hangt net tussen 176 en small in maar dat doet er niet toe. De vrolijke kleding heeft plaatsgemaakt voor broeken met gaten, hoe meer hoe beter en skinny jeans en vooral zwart!!

Als we ‘s morgens op het schoolplein lopen en de deur naderen word ik verzocht zachter te praten, ik heb nogal een luide stem, dat weet ik maar als je me daarop attendeert is het toch wel even slikken.

En dan het ochtendritueel. Voorheen legde ik keurig je kleertjes klaar en was het zonder mokken je aankleden en tandenpoetsen. Nu is het uit bed komen alléén al een héle grote uitdaging geworden. Je kleding zoek je zelf met de grootste zorgvuldigheid uit. En dan hebben we nog hét haarritueel, ja want elk plukje moet tegenwoordig goed zitten en de haarlak vliegt dan ook vrolijk in het rond, dit kost de meeste tijd kan ik je vertellen.

De tijd van “ja mam” is voorbij, dat je alles voor lief nam is niet meer, tegenwoordig wordt er gediscussieerd,“JAAHAA!!!!” wordt geantwoord als ik je iets vraag en ik word zelfs terechtgewezen. Ik kan je geen sprookjes meer vertellen of een verhaal een andere draai geven, NEE.... die informatie heb je al van internet of gehoord van iemand uit de klas.

Tegenwoordig heet alles:kapotsaai, kapotduur, of kapotstom….en het woord F*cking is ook populair! Ja sorry, zo heb ik ze ook niet opgevoed….. het gebeurt gewoon.

YouTube draait overuren met jongens die gamevideo’s maken -Kwebbelkop,Jacksepticeye& PewDiepie-(ken jij ze...?) Ik vind ze voornamelijk hard schreeuwen maar lang leve de koptelefoon. De PlayStation is tegenwoordig online, zodat het lijkt alsof ik de halve klas in mijn woonkamer ‘op visite’ heb.

IMG_1365.JPG

Maar weet je wat nu het allerleukste is…, op een onbewaakt moment, als ik stilletjes de trap oploop om te kijken wat je doet, zie ik je spelen met je Playmobil poppetjes en dan laat ik je. Ik zie hoe je geniet en ik zie je dan weer klein! Ik geniet dan zo, want weet je, je ‘moet’ nog zóveel in het grote mensen leven. Het valt ook niet mee, met één been ben je nog kind en met één been sta je in de pubertijd.

IMG_1366.JPG

Liefs,

W.