18 en ongepland zwanger. Wat is het plan nu?

Het is best lastig om iets te schrijven over een onderwerp waar toch bepaalde vooroordelen of meningen over gevormd worden.

Ik was een tienermoeder. Op mijn achttiende raakte ik ongepland zwanger. Je denkt altijd dat zal mij toch niet gebeuren. Maar als je dan achttien bent en met een positieve zwangerschapstest in je handen staat, staat je leven even compleet op z’n kop.

Hoe nu verder? Hoe vertel ik dit aan mijn ouders? Ik woonde nog thuis. Hoe moest dit nou allemaal? Voor mij was het gelijk duidelijk, dit kleine levende wezen in mijn buik was het mooiste wat me ooit kon overkomen. Ik ging er vol voor! Dit kindje zal alles krijgen wat zijn/haar hartje begeerd. Gelukkig waren mijn ouders het hier ook mee eens. Uiteraard erg geschrokken maar mijn ouders hebben altijd volledig achter me gestaan en me overal bij gesteund.

Tijdens mijn eerste echo, bleek dat ik al 17 weken zwanger was. Wow, die zag ik niet aankomen. Hoe kan dat nou? Ik had gewoon gemenstrueerd en naar mijn idee had ik er pas eentje gemist. Ik was dus al bijna op de helft. Ondanks dat mijn toenmalige vriend mij duidelijk had gemaakt dat hij er niks mee te maken wilden hebben, heb ik wel genoten van mijn zwangerschap.

Maar nu? Op de helft. Ik zit nog op school. Hoe moet het daarmee? Ik deed de opleiding Toerisme. Deze opleiding had ik gekozen, omdat ik graag wilde gaan reizen. Dat wordt toch wel lastig met een baby.

Wat kon ik dan gaan doen? In overleg met school heb ik er toen voor gekozen om een versnelde mbo niveau 4 opleiding te gaan doen, waarin ik binnen een jaar mijn diploma kon halen. Dit betekende dat ik na mijn bevalling kon starten met deze nieuwe opleiding.

Op 11 augustus 2003 werd mijn kleine jongen Sem geboren. De mooiste en makkelijkste baby die ik me maar kon wensen. Twee weken na mijn bevalling moest ik alweer naar school. Dit was ontzettend zwaar, maar ik ben nog steeds heel blij dat ik dit toen gedaan heb. Ik heb mijn diploma behaald voordat Sem 1 werd. Gelijk na het behalen van mijn diploma vond ik een baan en niet lang daarna een huisje voor ons twee.

Er onstaat altijd een bepaald beeld van tienermoeders, terwijl het ook echt anders kan.  Ik had alles prima op de rit, ondanks dat ik net 19 was. Mijn kleine man is nooit iets te kort gekomen.

Inmiddels is deze kleine jongen een heerlijke puber van 14. Hij is de meest lieve, zorgzame en attente jongen die er is. Soms komt weleens die vraag in me op; Wie is hier nou de ouder? Jij of ik? Hij is ontzettend beschermend naar mij en zijn zusje (9) en broertje (2) toe.

En hoe tof is het dat zijn moeder pas 33 is, whoop whoop!

Liefs,

Charelle

Charelle PietersComment