waterpokken en hagenezen, maar leuk dat het was!

Ibiza, you love iT or hate iT....

We gingen voor de 4e keer naar ons plekje vol geluk. De eerste keer dat Milan mee was zat hij nog veilig in mijn buik. De tweede keer was toen Milan 9 maanden oud was, wij gingen en hij niet. Het was heerlijk dat geven we eerlijk toe. Met vrienden het eiland rond en na die hysterische eerste maanden waarin je op stand overleven staat vonden wij elkaar weer helemaal. De derde keer was Milan net 2 en liep luid babbelend met ons mee over de boulevard. We vertoefden in 2 heerlijke huizen aan de Noordkant en Noord-oostkant van het eiland. Met z’n drieën kunnen we de wereld aan en genieten we maximaal.

In de zomer van 2017 gingen we opnieuw want stiekem vinden we het met een jong kind heerlijk dat je weet naar welk strand je moet gaan en waar de lekkere restaurants zijn. Op avontuur en de wereld ontdekken dat doen we als Milan wat ouder is. Dit jaar gingen onze lieve buren en hun dochter met man en kind ook. We zaten in appartementen Blanco Sol, voor kids een walhalla, voor ons….dat komt later.

Omdat wij een gezin zijn met 1 kind is het met een leeftijd van 4 wel zo leuk als er andere kids zijn waarmee Milan kan spelen. Nou die waren er hoor, en ze spraken allemaal Nederlands met Haags accent. Ik kom uit Amsterdam, I rest my case.

 

IMG_5363.JPG

Tijdens een van de gezamenlijke feestavonden waar wij ook aan meededen schalde “Oh oh Den Haag, mooie stad achter de Duinen” uit de speakers en Antonio en Rosa zongen mee uit volle borst. Onze gastheer liep rond met nek brace en zijn vrouw regelde verhit alle vragen bij de bar. Geen enkele rekening klopte en betalen was altijd een gedoe, ondanks dat had Milan de tijd van zijn leven. Hij stapte elke ochtend vrolijk het winkeltje binnen, haalde brood en bestelde zelf Eppelsjuus aan de bar. De onafhankelijkheid stond bovenaan en hij genoot, dus wij ook.

Wat we niet hadden zien aankomen was de hittegolf, en het feit dat het ontbreken van airco toch echt een probleem leek. Volgens Antonio was airco alleen maar bedoeld voor ziekenhuizen en niet voor appartementen, je werd er ziek van.

Ik sliep niet, daar werd ik ontoerekeningsvatbaar van!

Milan werd wakker met vet veel muggenbulten. Shit! Hij zat te krabben en klaagde over de jeuk. Ik liep met hem even naar de familietafel waar Antonio, Rosa, broer, zus, neef, nicht en kids èn OMA elke ochtend het ontbijt nuttigden. In mijn beste Engels legde ik uit wat het probleem was. Antonio riep Mama en de oude kromme vrouw greep Milan vast. Gooide zijn hoofd van links naar rechts, trok aan zijn oren en keek hysterisch in zijn ogen. BACTERIA! BACTERIA? Met handen en voeten kwam ik erachter dat ze de Waterpokken bedoelde! Huh maar hij heeft geen koorts gehad? Of toch wel maar hebben wij dat niet gemerkt omdat het 36 graden was en Milan de hele dag in het zwembad lag? Shit, je mag dus ook niet vliegen met de Waterpokken en over 4 dagen zouden we naar huis gaan. Wat er ook gebeurd, dit meisje gaat naar huis! Ik snakte naar de 10 graden met regen.

Milan wilde inmiddels niet meer naar het strand, vond het daar saai en brandde zijn voeten te veel.

Ik had chronisch slaapgebrek ontwikkeld en wilde juist naar het strand, om weg te zijn bij die zingende Hagenezen. Jan? Die stond inmiddels met keu bij de pooltafel aan een biertje te lurken en sloeg de eerste de beste Hagenees flink op de rug alsof het zijn nieuwe bff was.

Milan kreeg ook bijna een accent en genoot van de hysterie tussen de mannen.

IMG_5323.JPG

We ontmoetten nieuwe mensen want onze vrienden bleven 1 week en wij 2. We hadden een super leuke klik met 2 gezinnen en besloten van de laatste dagen nog even echt wat te maken. Op naar de markt in San Juan. Mannen thuis, vrouwen on route. Heerlijk eten op het strand bij Tarida en Vadella tot in de late uurtjes.

Jan en ik hebben ons in de avonden wanneer Milan sliep enorm vermaakt met burgerlijk Yahtzee spelen, flessen rosé drinken en stapels brood gedoopt in de aioli eten.

Genoten, dat hebben we en die waterpokken die vergeten we snel.

Dit jaar gaan we naar Italië, het land van de pasgetti (spaghetti). 7 Dagen en dat is lang zat.

ISABEL