Sienna (4) liep een dodelijke ziekte op na het passen van schoenen, hoe dan?

Het lijkt zo onschuldig: even schoenen passen met je kind, maar voor een moeder in Engeland liep dit uit op een nachtmerrie. Haar vier jaar oude dochter liep een levensgevaarlijke meningococcensepsis op. 'Hoe dan?', hoor ik je denken. Het antwoord zal je verbazen.

Mennigowatte?

Vanwege een warme dag had het meisje haar sokken uitgetrokken, een logische handeling met grote gevolgen. Wat haar moeder niet gezien had is dat haar dochter een wondje op haar voet had waardoor de bacterie die zich in het schoentje bevond vrij spel kreeg.

Binnen een dag was de infectie uitgewaaierd tot aan haar been. Schuddend en bevend bracht haar moeder het meisje naar het ziekenhuis waar haar been werd gedraineerd en waar ze een infuus met antibiotica kreeg. Na vijf dagen mocht ze gelukkig het ziekenhuis verlaten.

763.jpeg

'Dat zal mij nooit gebeuren', hoor ik je denken. Helaas overkwam mij het twee keer. Laat ik beginnen met het voorstellen van deze zogenaamde vrolijke jongen:*Meningococcensepsis. Dit is ook de boosdoener van hersenvliesontsteking. Een alles behalve onschuldige bacterie. Wanneer je getroffen wordt door deze bacterie, is er een grote kans dat je de besmetting niet eens merkt. Je witte bloedcellen doen hun werk en breken de bacterie af en weg is de bacterie. Maar wanneer je last hebt van een verminderde weerstand, zoals ik, dan heeft het vrij spel en kan dit grote gevolgen hebben voor je gezondheid.

Dat overkomt mij nooit!

Zo ook bij mij. Als meisje van 2 prikte ik mijzelf op een onbewaakt ogenblik aan een cactus bij een vriendin van mijn moeder. Later bleek dat deze cactus aan het rotten was en dus in het bezit was van meningococcensepsis. s’Avonds toen mijn moeder bij mij kwam kijken, kreeg ze de schrik van haar leven. Ik had een snelle harstslag, koorts, koude rillingen en oogde verward en levenloos. Mijn moeder belde vervolgens direct de huisarts die vervolgens mijn moeder met spoed doorstuurde naar het ziekenhuis. Daar eenmaal aangekomen, constateerde de arts, meningococcensepsis. In totaal heb ik een week in het ziekenhuis gelegen. De bacterie had zich verspreid van mijn hand richting mijn hart. Uiteindelijk waren we er gelukkig vroeg genoeg bij en is het goed afgelopen, maar de schrik zat er goed in. Na een week mocht ik het ziekenhuis weer verlaten.

Maar geloof me: je wilt niet dat je kind dit ooit overkomt! Naast dat het gevaarlijk is, doet het ook ongelofelijk veel pijn. Vorig jaar werd ik weer getroffen door dezelfde bacterie. Ik kan me niet herinneren dat ik me ooit eerder zo beroerd heb gevoeld. Ik heb het genoegen gehad om twee keer te mogen bevallen, maar ik beval nog liever van een vijfling dan dat ik ooit nog met deze bacterie de strijd aan moet gaan. Dus lieve ouders, wees gewaarschuwd! Ontsmet de wondjes van je kinderen en van jezelf goed en plak ze af met een pleister. Op deze manier heeft de bacterie minder makkelijk vrij spel.

Mocht je nu denken dat mijn kinderen onder de pleisters zitten en rondlopen als mummies, dan moet ik je teleurstellen. Wel ontsmetten wij wondjes en heb ik altijd een flesje Sterilon in mijn tas zitten, just in case.

Heb je het idee dat er beginnende ontsteking zit, ga langs bij een dokter!

Liefs C