Na zoveel jaar bezig met hulp van het ziekenhuis, tegenslag na tegenslag, is Kyra ZWANGER!

Weet je nog dat Kyra echt ONVRUCHTBAAR was?! Lees vooral even DEEL I hier en II hier, voordat je verder leest! Kyra is nu zwanger! Gefeliciteerd lady! Je verdient het. 

 

En nu moet ik er toch echt aan gaan geloven. Het is bijna 18:00 uur en mijn eerste injectie ligt klaar om gebruikt te worden. Mijn handen zweten en mijn hart raast als een gek. Hemeltje lief, hoe ga ik dit ooit volhouden? Gelukkig heeft mijn man de eerste injecties gezet en kon ik er even aan wennen. Ik voelde er notabene helemaal niks van, appeltje eitje dus. Op de derde dag spoot ik al zelf en wat was ik apetrots op mezelf! 


Tijdens het spuiten had ik om de twee dagen een echo. De eerste twee weken was rustig, dus mocht ik de dosering omhoog gooien. Hier begon het spuiten al vaker wat ongemakkelijk te worden en probeerde ik adviezen uit te voeren die doktoren en lotgenoten al hadden doorgegeven. 

upload.jpg

Helaas was ook deze dosering te laag en gingen we weer een stapje omhoog. Vanaf dit punt werd het zwaar. De vloeistof was ondertussen een flinke hoeveelheid en het injecteren brandde als een gek! Ik keek er steeds meer tegen op en vond het echt geen pretje meer. Zo stoer ik deed in de eerste weken, zo snel ik al die woorden weer terug nam in de laatste weken. We konden vaak geen kant op, omdat ik exact om 18. 00 uur moest prikken. De spuiten liggen in de koelkast dus meenemen is ook geen optie. Ik voelde mij ondertussen een kluizenaar en werd compleet gestoord. Dit houd ik echt niet langer vol! Mijn buik is beurs, pijnlijk, zit vol met blauwe plekken en bloederige prikgaten en de hormonen gieren door mijn lijf. Mijn humeur is om te janken, letterlijk, en ik was er ondertussen wel langzamerhand klaar mee. Mijn smeekbeden werden gehoord, want ineens had ik een eitje! 

upload.jpg

Een lief klein eitje, van 11 millimeter. Hij moest nog even doorgroeien, maar er zat een klein eitje! Mijn geluk kon niet meer op, eindelijk reageerde mijn lichaam ergens op. Drie dagen later was dit eitje al 16 millimeter en de dag daarna zelfs 18,5 millimeter! De artsen waren verbaasd en ik mocht diezelfde dag nog de Ovitrelle spuiten (injectie met hCG die de eisprong en innesteling bevordert) en wij moesten aan de gang thuis. Die avond moesten wij dus aan de slag en man wat vond ik dit lastig. Het was zo geforceerd en het heeft echt een goed half uur geduurd voordat ik in de mood kwam en mij kon overgeven. Nooit gedacht dat het zo lastig zou kunnen zijn om seks te hebben met je partner. Het voelde erg onnatuurlijk, maar goed, wij willen een baby dus dan moet het maar! 


 

 

Na de seks ben ik ernstig overdreven een halfuur blijven liggen met mijn bips omhoog. Als ze maar de goede kant op zwemmen... En nu werd het spannend. We werden op het wachtbankje gezet en we moesten maar afwachten. Exact 24 uur na de Ovitrelle voelde ik mijn eisprong, yes! Dat is achter de rug. Nu de bevruchting en innesteling nog. Een aantal dagen na de bevruchting begon ik al van alles te voelen. Na de innesteling kreeg ik al snel last van bandenpijn en werd lang lopen een hele opgave. Bij elke flinke steek was ik als de dood dat ik ons kindje zou verliezen. Gelukkig had ik gigantische knaltesten, en werd mijn gevoel bevestigd! Tot zover plakt onze wonderbaby nog in mijn buik, en ik hoop dat het daar voorlopig nog lekker blijft zitten! 

 

 

 

KYRA