Mijn man is overleden en hij heeft zijn babyzoontje nooit ontmoet... DEEL I

Het begin…

Elk verhaal heeft een begin! Het is juli 2014 en zoals elk jaar ga ik op vakantie met mijn ouders naar Egypte. Dit jaar kiezen we ervoor om eens een nieuw gedeelte van Egypte te verkennen. We kiezen ervoor om naar Port Ghalib te gaan. Op vakantie gaan naar Egypte is voor mij een tweede thuis bezoeken. De eerste dag gaan we rustig aan alles verkennen en alles uitpakken. Die avond besluiten we om de zee over te steken met de boot en de winkeltjes te gaan bezoeken. Na een halfuur stonden we al terug in het hotel, want overal zaten er Duitse supporters naar de finale van het WK te kijken. We beslissen om de volgende dag terug te gaan.

 


De volgende dag keren we terug naar het stadje. Mijn ouders gaan duiken en ik plaats me rustig op een ligstoel die richting de prachtige zee gericht staat. Ik lees een boek tot mijn ouders terug komen. Na een uur komt mijn moeder alleen terug en ik vraag of we misschien iets konden gaan drinken. We gingen samen kijken waar we het best konden gaan zitten. Op het hoekje van het stadje was een leuk cafe. Iemand van het personeel vraagt wat we willen drinken en vraagt ook mijn naam. Na al die jaren ben je dit gewend en geef je daar geen aandacht meer aan, dus ik zeg hem mijn naam en praat verder met mijn moeder. We drinken ons sap op en gaan terug naar het hotel. De volgende dag gaan we ‘s avonds terug naar het stadje, waar we beslissen om nog iets te drinken in het cafe van eerder. Ik vraag een mangosap en mijn ouders een cola. En toen zag ik dat er op de mangosap een K stond. Ik dacht; “Wat grappig, mijn beginletter staat hier op". De jongen van eerder kwan langs en hij vroeg mijn Facebook-account. Ik zag er geen kwaad in om mijn account te geven, dus zo gezegd, zo gedaan. Een paar dagen later zaten we (je raadt het al) weer bij dat cafe. Mijn vader zei dat de jongen (laten we hem Y noemen) aan mijn vader had gevraagd of hij op date met mij mocht en dat mijn vader geantwoord had dat hij het maar moest vragen aan mij! Nee. Niet. Waar. Ik vond het wel een grappig idee en stemde toe. De volgende avond zouden we op date gaan na zijn werk.

overleden man voor kindje.jpeg

Die volgende dag maakte ik me op en ging naar het cafe waar ik wachtte op Y tot hij klaar was met werken. Hij mocht wat vroeger stoppen dus we konden eerder op date! We zaten bij het haventje en dronken iets. Ik was toen 17 jaar en ik kon nog niet zoveel Engels, dus onze gespreken waren wat stroef, maar toch voelde dit goed aan! Elke keer konden we beter communiceren en voelde ik mij zo verbonden met hem. Maar helaas aan elke vakantie komt een einde. Ik moest terug naar België! Ik heb vanaf het moment van afscheid veel gehuild. Mijn ogen zagen er rood van. Eenmaal thuis hadden we nog steeds contact via Facebook en Whatsapp, maar ik wilde hem zo graag bij mij. Elke avond belden we tot 3 uur in de ochtend, terwijl ik nog steeds naar school moest. Na een tijdje besliste ik om er een pauze op te zetten zodat ik kon verder studeren en dan daarna kon kijken wat de toekomst ons bracht. En zo gingen er jaren voorbij… Maar in 2017 studeerde ik af! En al die jaren had ik zo verlangd om bij Y te zijn. Dus ik nam contact op en het klikte meteen zo goed alsof er nooit een pauze was geweest! Na een tijdje besliste ik om naar Egypte af te reizen. Ik boekte tickets voor drie weken Egypte en ik bracht al mijn papieren in orde om te kunnen trouwen… Ja trouwen, iets waar ik zelf al heel mijn leven tegen was. Maar Y was moslim en stond er op dat we zouden trouwen, anders mochten we niet samen zijn. Ik ging hier in mee, het was de enige weg. We zouden in het geheim trouwen en stiekem vond ik het toch allemaal spannend. We deden dit uit liefde en daarbuiten had niemand daar iets mee te maken.

WORDT VERVOLGD…

KYARA