Ik wist niet dat een luie baarmoeder bestond en welke ernstige gevolgen het kon hebben…

| ,

Wil jij ook niets missen van deze verhalen en artikelen?! Klik HIER om Kids&Kurken op Instagram te volgen.

Deel 1: Mijn thuisbevalling verliep goed, maar kort nadat de verloskundige uit huis was begon de ellende

Deel 2: Na mijn bevalling bleef ik maar bloeden, ik moest met een hoogwerker uit huis worden gehaald

De reden van het bloeden kwam door mijn baarmoeder

Toen de verpleegster kwam, zei ik: “Sorry”, maar ze leefde met mij mee en was zelfs een beetje boos om het feit dat ik langer moest blijven en niet terug mocht naar Danny en Lexi. Gelukkig was de operatie goed gegaan. Vaak komt veel bloedverlies voor bij een vastzittende placenta of als er placentaresten achter blijven maar dit was bij mij niet het geval. Ik had last van een ‘luie’ baarmoeder, die geen zin meer had om aan het werk te gaan, waardoor mijn placenta wond bleef doorbloeden.

Ik brak toen ik mijn ouders zag

Uiteindelijk werd ik opgehaald. We reden terug naar de afdeling en toen ik mijn kamer werd binnen gereden hoorde ik mijn vaders stem. Ik brak volledig. Toen ik daarna ook mijn moeder zag, liet ik alle tranen die ik al die tijd had ingehouden gaan. Mijn lieve ouders zaten eerst thuis te wachten tot ze wat hoorden, maar alles duurde veel langer dan gedacht, dus reden ze naar het ziekenhuis. Vlak daarna gingen ze ook weer naar huis, zodat wij konden rusten.

Lexi mocht nog geen borstvoeding door de medicijnen

Ik moest nog een nachtje blijven. Danny mocht ook blijven slapen, maar ik zei dat hij beter thuis kon slapen, zodat hij in ieder geval een goede nachtrust had. Devin werd van de opvang gehaald door mijn ouders en sliep daar nog een nachtje. Lexi kreeg na mijn OK operatie even alleen flesvoeding, want met het medicijn dat ik kreeg mocht ze geen borstvoeding. Ik kolfde die nacht en gooide het weg. Ik werd gelukkig steeds weer wat mobieler en ook één van de twee infusen mocht er gelukkig uit.

Mijn HB was erg laag

De volgende ochtend werd er nog een keer bloed afgenomen om te kijken hoe hoog mijn HB was. Deze was helaas 4.7, wat niet zo gek was met 3 liter bloedverlies. Ik kreeg de keus of ik een ijzerinfuus wilde en aangezien er nogal wat zorgmensen in onze familie zitten had ik al gehoord dat dat wel het beste was voor een sneller herstel. Hierdoor moest ik nog een paar uur langer blijven, maar ik ben er blij dat ik dat gedaan had, want dit heeft achteraf wel echt mijn HB sneller omhoog gekrikt.

We hadden een onwijs fijne kraamhulp

Wat was ik blij dat we naar huis mochten. Eenmaal thuis kon eindelijk Devin ook zijn zusje ontmoeten. Wat een prachtig onroerend moment was dat, was was hij trots. Ik kreeg nog een uurtje kraamhulp en de volgende dag zou de vaste kraamhulp komen. Dat was een hele leuke vrouw die ook goed wist wat ze deed en zei. Ze gaf veel rust bij ons. Toen ik de eerste ochtend al aangaf de borstvoeding met kolven erbij niet te trekken, zei ze ook: “We houden nog even vol, maar wel zover jij het trekt.” Nu ik dit allemaal typ vijf à zes weken later geef ik nog steeds borstvoeding en dat is echt dankzij haar.

Helaas werd ik na 3 dagen thuis weer ziek

Ik kreeg helaas drie dagen nadat ik thuis was een heftige buikgriep. Ik liep twee dagen helemaal leeg en hield amper wat binnen. Dit in combinatie met mijn lage HB, borstvoeding, stuwingsdagen en gebroken nachten was intens. Ik kolfde en Danny gaf de fles, Devin werd weer opgevangen door mijn ouders. Ik was weer een dood vogeltje. Op een avond kreeg ik ook nog verhoging. Ik was als de dood dat ik weer terug zou belanden in het ziekenhuis. Gelukkig knapte ik na twee dagen weer op, maar het echte lichamelijke herstel begon toen pas.

Mijn HB was in korte tijd flink gestegen

Danny was gelukkig vanaf de bevalling drie weken vrij. Hij heeft er nog een week aangeplakt voor het geval ik nog niet hersteld was. Dit was erg fijn. Vijf weken na mijn ontslag in het ziekenhuis heb ik opnieuw bloed geprikt en was mijn HB gestegen naar 7.9, een mooie waarde. Dit is in vijf weken uitzonderlijk hoog zei de gynaecoloog. Ik voelde mij gelukkig lichamelijk ook weer een stuk beter.

Alles wat er gebeurt is, komt mentaal nu erg binnen

Mentaal komt de klap nu pas. De eerste weken ben ik zo bezig geweest met mijn lichamelijk herstel en de zorgen om Lexi, die ook nog de derde week een pittige verkoudheid had. Om het mentaal te verwerken heb ik alles nu op papier gezet. Ook komen mijn moeder, Danny, Kim en ik nog samen om het na te bespreken, hoe zij het hebben ervaren en er gewoon voor elkaar te zijn. Want ook zij hebben hier een beste knauw van gehad en zich afgevraagd of ik het wel ging halen. Ook heb ik nog een gesprek gepland staan met de verloskundige die erbij was. Ook voor haar was dit heftig en gebeurt dit niet vaak. Mijn ouders staan nog steeds zoveel klaar voor ons, hier ben ik erg dankbaar voor. Ook zonder mijn lieve ouders weet ik niet of ik hier zo goed uit was gekomen.

TESSA

Wil jij ook niets missen van deze verhalen en artikelen?! Klik HIER om Kids&Kurken op Instagram te volgen.

Plaats een reactie