“Nooit verwacht, maar mijn dochter van 12 jaar is een dief”

| ,

Wil jij ook niets missen van deze verhalen en artikelen?! Klik HIER om Kids&Kurken op Instagram te volgen.

Dit is een minireeks. Lees hieronder het eerste deel.

Nina: “Ik las een stukje uit het dagboek van mijn dochter (12 jaar) waar ik van schrok”

Het gesprek met mijn man

Rond 18.00 uur kwam haar vader thuis. Hij zag gelijk aan mijn blik dat het mis was. Er rolde een traan over mijn wang, toen ik naar hem toe liep. Shelly was nog bij haar beste vriendin. “Ik moet je wat vertellen”, begon ik. Opeens ging mijn telefoon. “Shelly liefje”, stond in mijn scherm. “Hoi”, nam ik op. “Ja, dat is goed. Veel plezier. Zorg je dat je rond 20.30 uur thuis bent? Tot vanavond”. Dit kwam eigenlijk best goed uit, dat Shelly bij haar vriendin at. Zo konden ik en Bram openlijk en uitvoerig overleggen. Ik schonk een glas wijn in en nam plaats op de bank. “Wat is er nou?’, vroeg Bram. Hij kwam naast me zitten.

“‘Shelly gaat morgen spullen stelen’, zei ik”

“Wat?!”, ontplofte mijn man. “Hoe weet jij dat? Heeft ze dat gezegd?”. Ik schudde mijn hoofd en legde het hele verhaal uit. Bram was ontzettend boos op Shelly. Veel bozer dan ik. Ik was vooral teleurgesteld en ik had geen idee hoe we dit moesten aanpakken. “Haar laten stelen? En daarna kijken wat er gebeurd? Misschien wordt ze wel gepakt. Dat zou een goede les zijn”, zei Bram. “Of moeten we het voor zijn? En hoe dan?”, opperde ik. We zaten met zoveel vragen. Ook Bram twijfelde. We bedachten allerlei scenario’s. Uiteindelijk besloten we dat we het voor wilden zijn. We wilden niet dat Shelly in de problemen zou komen. Daarbij zou ze een sanctie krijgen. We overlegden wat een gepaste straf was. Het werd een maand huisarrest. Ik betwijfelde of dat zou helpen. Shelly trok zich van niets en niemand wat aan. Waarschijnlijk zou ze zich alleen nog maar meer tegen ons keren. Ons buiten sluiten.

Maar wat was onze verantwoording naar de andere meisjes en hun ouders?

Ik wilde de ouders van de andere twee meiden, Bo en Jane, ook inlichten. Daar hadden ze recht op. Ik had leuk contact met ze. Bram en ik vonden het een goed idee om ze na het avondeten te bellen. Misschien hadden zij een idee hoe dit aangepakt kon worden. Bovendien kon ik niet nu bellen, want Shelly was daar eten. Wij probeerden ook te eten en af te wachten tot de avond.

Om stipt 20.30 kwam Shelly thuis

Ze liep gelijk door naar haar kamer. Gelukkig. Ik had even geen zin in mijn dochter. Ik wist me namelijk geen houding te geven en acteren kon ik ook niet goed. Ik belde eerst de moeder van Bo op. Ze schrok zich dood van het hele verhaal. Ook zij wilde haar dochter confronteren. Open kaart spelen. Ik stelde voor om alle drie morgenochtend het gesprek aan te gaan. “Laten we dan ook maar een gezamenlijke sanctie stellen”, zei ik. We straften ze het meest door ze thuis te houden. De meiden wilden graag bij elkaar zijn en op pad. Een maand huisarrest zouden ze dus niet tof vinden.

Hierna belde ik de moeder van Jane

Toen ik mijn verhaal verteld had, moest Jane huilen. Ze was erg geraakt. Meer dan de moeder van Bo. Ik had met haar te doen. Ze was het eens met het plan. We zouden elkaar aan het einde van het weekend weer bellen, om de stand van zaken door te nemen. We wilden de reacties van alle meisjes horen. En zo gingen we de vrijdagnacht in. Ik kon niet slapen van de spanning. Ik zat te woelen en te draaien totdat het zaterdagochtend was.

WORDT VERVOLGD

NINA

Wil jij ook niets missen van deze verhalen en artikelen?! Klik HIER om Kids&Kurken op Instagram te volgen.

19 gedachten over ““Nooit verwacht, maar mijn dochter van 12 jaar is een dief””

  1. Je legt een sanctie op aan je dochter terwijl je zelf de meest gruwelijke “misdaad” pleegt: je leest in het privé dagboek van je dochter. Schaam je ogen uit je kop!

    Beantwoorden
    • Dit kun je nu wel zo zeggen en nu gaat t nog maar over “een diefstal” (wat ik ook al behoorlijk heftig vind), maar wat zouden de ouders graag in het dagboek van hun 12 jarige kind hebben gelezen voordat die zelfmoord pleegde, wat dat komt helaas ook voor. Dan schaad je wel het vertrouwen van je kind, maar dan had je in elk geval hulp kunnen bieden en wie weet was je de zelfmoord dan voor geweest. Dus om nu direct zo’n toon aan te slaan, vind ik nogal wat. Misschien eerst eens beter nadenken alvorens iets te ‘roepen’. Een hartelijke groet voor jou.

      Beantwoorden
        • Privacy van je kind is natuurlijk belangrijk maar er zijn omstandigheden waardoor dit recht vervalt. Als ouder heb je een bepaald onderbuik gevoel soms..

          Ik had politie ingelicht en met hun een plan bedacht zodat de dames zich helemaal debiel schrikken en het uit hun hoofdjes laat.

          Sterkte ermee, dit is opvoeden en je kind is niet direct slecht of een crimineel.. Vraag haar waarom dit iets is wat haar aantrekt. Open gesprek zonder oordeel.

          Beantwoorden
    • Mijn moeder heeft vroeger ook in mijn dagboek gelezen maar dat heeft mijn vertrouwen zo geschaad dat ik nooit meer iets heb opgeschreven.

      Beantwoorden
    • Stiekem een privénotitie lezen is in jouw ogen het meest gruwelijke ooit? Jij hebt de cursus gezond verstand niet afgerond, hè? Man man man.

      Beantwoorden
    • prive??? dat kind is 12!!! sorry hoor in mijn ogen heeft ze dan nog het controlerende oog van ouders nodig! heel goed dat moeder dat stukje gelezen heeft.

      Beantwoorden
  2. Je had de winkel moeten bellen en de politie en het ze het hele verhaal moeten uitleggen. Dan was er een gepaste straf gekomen en hadden de ouders zich kunnen voorbereiden op het begeleiden ipv straffen, zodat je in contact blijft met je kinderen. Zulke fouten heb ik ook zo vaak gedaan vroeger en ik ben ook een keer gepakt en heb steun van mijn ouders gekregen maar moest de straf wel van ze doen die ik opgelegd kreeg van de rechter.

    Beantwoorden
  3. ik denk dat je het zou kunnen overleggen met de politie. jullie nemen de dames mee naar de politie en voert een gesprek. je laat in het midden hoe je aan deze info komt.
    Daarnaast Als ze behoefte hebben aan deze spullen wordt t tijd dat ze werken voor hun geld. Of dat klusjes in huis zijn of buitenshuis werken is nog leuk om te bekijken. De tijd dat geld verdienenen alleen kan met vakkenvullen en krantenwijk is voorbij.

    Beantwoorden
  4. Lieve mensen, we hebben het hier niet over volwassenen maar over kinderen. Een moeder maakt zich zorgen vanwege gedragsverandering bij haar dochter. Om grip te krijgen op de situatie leest ze de laatste pagina’s van haar dagboek. Nee wegkijken heeft zin. Deze moeder is bezorgd en wil haar kind helpen en gelukkig is ze de situatie voor, samen met de andere moeders.

    Beantwoorden
  5. Dit is een moeilijke situatie ik ben gepensioneerd politieagente en ja het is fout om in het dagboek van je kind leest maar in deze tijd eigenlijk wel nodig met al de nare dingen die er gebeuren. En dan heb je liever dat je gebeld wordt dat je dochter is aan gehouden vanwegen winkeldiefstal. ik zou het gesprek aan gaan met mijn dochter en zeggen sorry maar ik wil jou behoeden voor nare en foute dingen waar jij later spijt van krijgt en denkt had ik dit maar nooit gedaan.

    Beantwoorden
  6. En Emma inderdaad eerst je gezond verstand gebruiken voor je gaat reageren weet niet of jij zelf kinderen hebt maar als dat zo is heb ik medelijden met hun want jij bent dus niet instaat om jou Kids te beschermen. Dus mijn advies aan jou reageer jij niet meer op zulke situatie heb veel kinderen van zulke ouders op mijn bureau gehad.

    Beantwoorden
  7. Emma wat een zwaar overdreven agressieve reactie. Het gaat om een kind van 12, dat zich de laatste tijd gesloten en afstandelijker gedraagt. Dat kan allerlei oorzaken hebben maar een dagboek biedt de kans iets te zien. In dit geval gaat het om een geplande misdaad. Het zou ook over ontucht kunnen gaan of zelfdodingsgedachten. Stel het was jouw steeds stillere kind en er gebeurt wat, had je het dan liever niet voorkomen? Liever een kind wat bekend is bij de politie en winkelverbod of een oom die rare dingen doet of een kind wat voor de trein sprong? Nood breekt wet, als je kind ineens anders doet, prevaleert dat m.i. boven een dagboek, telefoon inzien. of pc checken .
    Goed gedaan moeder! Hopelijk is meer onheil nu afgewend.

    Beantwoorden
  8. helemaal eens met Mariell, dit heb ik nl meegemaakt. Met uiteindelijk alsnog een fatale afloop, maar in zo’n situatie zou ik wéér in het dagboek lezen, hoe erg ik dat op zichzelf ook vind. Leven gaat voor privacy!

    Beantwoorden
  9. Vroeger heeft mijn moeder ook mijn dagboek gelezen. Ik heb hier een trauma en mijn leven lang vertrouwens problemen hieraan overgehouden. Zij had namelijk beloofd nooit in mijn dagboek te lezen.

    Beantwoorden
  10. kinderen van 12 .Het kan ook gewoon een spannend verhaal.zijn.tieners voelen een bepaalde leegte in hun leven.ze kijkt zo tegen parfum.omhoog.Koop.haar een fles Chanel.gevaarlijke leeftijd.dat heeft niets met opvoeding te maken.Maar haar gedachten moet ze veranderen.de Spanning geeft hun de kick.daarom.moeten kinderen op Sport.dan hebben ze een doel.

    Beantwoorden
  11. ik zou de betreffende winkel inlichten en die meiden flink op de snuffert laten gaan, echt goed laten schrikken dan doen ze het nooit meer en dan hoeft de dochter ook niet te weten dat moeder in haar dagboek gelezen heeft.

    Beantwoorden

Plaats een reactie