Ik ben een vliegende juf! Een onderwijzende stewardess!

‘Bart, als jij nu even achterin de klas gaat wapperen met je handen, kan ik door met de les’. Ik sta sinds 11 jaar weer voor de klas. Sinds een maand zit ik in de InvalPool van Utrecht. Dit is mijn vierde invaldag, en meteen de zwaarste. Het zijn 16 kinderen, maar het lijken er wel 216. Het ligt niet aan mij, vertelde de directeur in de pauze. Het is al een drukke groep en dat ik invaller nummer 5 ben, maakt ze niet rustiger. Bart wappert met zijn handen, Charleyne zit al een tijdje onder haar tafel haar veters te strikken, Amar praat overal doorheen en Anna tekent. Op de tafel. Terwijl ik rustig doorga met het uitleggen van de rekenles. 


Na 6 jaar lesgeven vond ik het mooi geweest, ik wilde een jaartje vliegen. Dat zijn inmiddels al bijna 11 jaartjes. Toch miste ik het lesgeven. Maar ik wilde het vliegen niet opgeven. Met alle onregelmatige uren kan ik geen vaste klas draaien, ook niet voor 2 dagen in de week. Een vaste klas zit er dus niet in naast het vliegen. Dan de invalpool maar in! Ze staan te springen om leerkrachten! Als ik wil, zou ik 5 dagen per week kunnen invallen. Dat wil niemand. Invallen is heel erg leuk. Ik geniet er heel erg van. Je hebt de lusten, maar niet de lasten. Geen vergaderingen, geen rapporten schrijven, moeilijke ouders verwijs ik door naar de vaste leerkracht. Maar het is niet alleen maar leuk, ik ken de namen van de kinderen niet, dus vergis ik me continu, soms snap ik niks van de methode waar ze uit werken, ik ken de regels en eigenaardigheden van een klas niet, laat staan dat ik het schoolplein weet te vinden. 


En toch vind ik dit nu al de mooiste combinatie ooit. Ik ben een vliegende juf. Een onderwijzende stewardess. En uiteindelijk verschillen ze niet zoveel, passagiers en kinderen. Je moet bij beiden veel geduld hebben, goed kunnen luisteren, creatieve oplossingen voor ze bedenken en soms wil je ze allemaal wel achter het behang plakken. Of er nou één staat te wapperen met z’n handen, of je hebt een passagier die weigert zijn telefoon uit te doen, uiteindelijk willen ze allemaal gewoon een beetje aandacht.


X MARLOES

BlogRedactieComment