Papa Bas: “Louen is geboren met 34 weken, maar het was alsof zijn ogen mij vertelden dat alles goed zou komen”

| | ,

Stel je jezelf even voor!

Bas van de Brug, 14 november 1985, wonende in Amsterdam met Lisanne en Louen Jona. Mede eigenaar en oprichter van kledingmerk Colourful Rebel en houdt enorm van reizen, zomer, werk en leuke dingen doen met Louen.

Hoe heb jij Lisanne ontmoet?

Op Nomads Festival. Lisanne had mij al wel een paar keer zien staan en gaan in Amsterdam, maar me nooit aangesproken. Op Nomads raakten we aan de praat en dat was gelijk raak. We planden een weekendje weg naar Barcelona als eerste date. Dat geeft wel aan dat er gelijk iets gaande was wat we beiden nog niet eerder hadden meegemaakt of gevoeld.

Hoe reageerde jij toen je hoorde dat je papa werd?

We waren voor Oud en Nieuw in Parijs met vrienden. Lies kwam heel vroeg in de morgen van het toilet en ik vond het al vrij lang duren weet ik nog. Ik had al een vermoeden dat die aan het rommelen was met een test. Toen ze bij me in bed kroopt vertelde ze me dat ze zwanger was. Naast dat ik een enorm blij gevoel voelde, herinner ik me dat ik vooral nog ontzettend moe was en vrijwel direct weer in slaap viel. Heel erg eigenlijk, hahaha.

Hoe ervaarde jij de zwangerschap van Lisanne?

Leuk en mooi. We hebben een hele fijne tijd gehad en alles ging eigenlijk heel soepel totdat bleek dat Lou in een stuit lag en Lies met een keizersnede zou bevallen. Geen ramp, maar toch net iets anders dan een mooi soepel einde. Zes weken voor de uitgerekende datum braken ineens haar vliezen en was het go time. Lou was er klaar mee en wilde er echt uit.

Kan je over de bevalling vertellen?

Die verliep ondanks dat het zes weken te vroeg begon, heel soepel. Lies haar vliezen braken rond middernacht thuis en een uur later zaten we in het OLVG waar ze geen plek hadden voor ons en dus moesten we met de ambulance om 4 uur in de ochtend naar Blaricum. Een kleine tegenvaller, want Lou zou op deze manier geen Amsterdam in zijn paspoort krijgen. Toch is Blaricum een mooi en chique alternatief, vinden wij.

Lies had vroeg in de ochtend last van wat kleine krampjes om het kwartier, maar niet ernstig of pijnlijk. Pas toen ze even ging douchen, voelde ze een enorme steek en dat was de eerst echte wee. Lies bleek al 9 centimeter ontsluiting te hebben en dus was het wederom go time. Het zou geen keizersnede meer worden, maar een stuitbevalling op de natuurlijke weg. Spannnend wel, maar Lies deed het zo ongelofelijk goed. Op dat moment zie je pas wat een kracht een vrouw in zich heeft en een uur later was Lou volledig gezond geboren. Lies kwam er zonder kleerscheuren vanaf en lag een uur later in bed als een prinses. Alsof er niks aan de hand was en niks gebeurd.

Ik moest gelijk met Lou mee naar een andere kamer waar hij zuurstof kreeg en een infuus. Het zag er heel ernstig uit op dat moment. Zo een klein mannetje nog helemaal blauw en dan zo’n masker op en allemaal meters en slangetjes aan zijn lichaam. Ik heb me echter nooit zorgen gemaakt. Ik zag op de één of andere manier gelijk dat hij in orde was en dat het goed zou komen. Alsof hij me dat met zijn ogen vertelde. Het voelde heel vreemd, maar hij keek me echt zo aan van: “No worries dad, I got this”.

Ik heb de hele bevalling als heel mooi ervaren. Ik moest niet huilen. Ik ben sowieso een heel nuchter persoon en huil nooit nu ik erover nadenk. Ik ben zelden emotioneel. Ik hou niet zo van verdriet, huilen of narigheid.

Hoe zijn jullie op de namen gekomen van jullie kindje?

Daar kwam Lies mee. Het was de eerste jongensnaam die we bedachten en die gelijk goed voelde: onze Lou. Jona is een samenvoeging van John (mijn vader), Jos (lies haar vader) en Marga en Erna (mijn en Lies haar moeder). Zo heeft hij met de naam Jona van iedereen iets.

Wat is de mooiste gebeurtenis tot nu toe in het vaderschap voor jou?

Dat die kleine elke dag naar je lacht als hij je weer ziet. De ontwikkeling die je ziet is ook heel mooi. Elke dag kan hij weer iets nieuws en hij gaat steeds gekker en grappiger doen. Ik lach me echt rot om hem elke dag.

Dit weet je nog niet van mij….

Ik heb een tweeling broer, Frank van de Brug. Als je ons niet kent zie je het verschil niet, wordt mij vaak verteld.

Sinds het vaderschap….

Ben ik niet zo heel veel veranderd. Ik heb er gewoon een beste vriend bij.

BAS

Plaats een reactie